خون دوم حيض است و خون اوّل اگر در روزهاى عادتش باشد ، بايد جمع كند بين تروك حائض واعمال استحاضه . احكام حائض مسأله 454 - چند چيز بر حائض حرام است : اوّل عبادت‌هايى كه مانند نماز بايد با وضو ياتيمّم بجا آورده شود ولى بجا آوردن عبادت هايى كه وضو و غسل و تيمّم براى آنها لازم نيست ، مانند نماز ميّت مانعى ندارد ، دوم تمام چيزهائى كه بر جنب حرام و در احكام جنابت گفته شد ، سوم جماع كردن در فرج ، كه هم براى مرد حرام است و هم براى زن ، اگرچه به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد ، بلكه احتياط واجب آن است كه مقدار كمتر از ختنه‌گاه را هم داخل نكند و جواز وطى در دُبُر زن حائض محلّ اشكال است . مسأله 455 - جماع كردن در روزهايى هم كه حيض زن قطعى نيست ولى شرعاً بايد براى خود حيض قرار دهد حرام است ، پس زنى كه بيشتر از ده روز خون مىبيند و بايد به دستورى كه بعداً گفته مىشود روزهاى عادت خويشان خود را حيض قرار دهد ، شوهرش نمىتواند در آن روزها با او نزديكى نمايد . مسأله 456 - اگر شماره روزهاى حيض زن به سه قسمت تقسيم شود و مرد در قسمت اوّل آن با زن خود در قبل جماع كند ، بنابر احتياط مستحبّ هيجده نخود طلا كفّاره به فقير بدهد و اگر در قسمت دوم جماع كند ، نه نخود و اگر در قسمت سوم جماع كند ، بايد چهار نخود و نيم بدهد ، مثلًا زنى كه شش روز خون حيض مىبيند ، اگر شوهرش در شب يا روز اوّل و دوم با او جماع كند ، بايد هيجده نخود طلا بدهد و در شب يا روز سوم و چهارم نه نخود و در شب يا روز پنجم و ششم بايد چهار نخود و نيم بدهد . مسأله 457 - بنابر احتياط متسحبّ ، براى وطى در دبر زن حائض هم بايد كفّاره بدهد . مسأله 458 - احتياط مستحبّ آن است كه هيجده نخود طلاى كفّاره را سكّه دار بدهد و اگر ممكن نباشد ، قيمت آن را هم مىتوان داد .